راستش را بخواهی :
فاجعه ی رفتن “او” ؛
چیزی را تکان نداد !
من هنوز هم چای میخورم ،
قدم میزنم …. هستم !
اما ….
تلخ تر ؛
تنهاتر ،
بی اعتمادتر … !!!