می خندم... 

ساده می گیرم... 

ساده می گذرم... 


نه اینکه دل خوشم! 


نه اینکه شادم و از هفت دولت آزاد! 

مدتی طولانی شکســــتم، زمین خوردم، 

سخــــتی دیدم، گــــریه کردم و حالا ... 

برای " زنده ماندن" خودم را به "کوچه ی علی چپ" زده ام ...! 

روحم بزرگ نیــــست! دردم عمیــق است ... 

می خندم که جای زخــم ها را نبینی!



r